Homoseksualiteit binnen de kerk: 'Opeens werd onze zoon beleid'

Wat doe je als je lid bent van een kerk en je kind komt uit de kast? Geja van Reenen uit Barneveld zocht bijvoorbeeld op internet hoe ze hier het beste mee om kon gaan, maar vond niet meer dan een paar regels. Dus besloot ze een boek te schrijven over haar ervaringen. Deze week verscheen Ik zal altijd van je houden!.

Terugkijkend omschrijft ze de periode als een van "hoogspanning". "Wanneer ik naar de kerk ging keek iedereen me aan, iedereen had het over ons", zegt Van Reenen.

Ruim vijf jaar geleden vertelde haar zoon, die ze niet bij naam wil noemen, dat hij homoseksueel is. Hij was 24 en worstelde al acht jaar met zijn gevoelens. "We hebben hem meteen omarmd en gezegd: je mag zijn wie je bent. Maar het was wel de start van een rouwproces."

Ze worstelde met schuldgevoelens over de acht jaar dat hij er niet over had durven praten. Ook moest ze afscheid nemen van het beeld dat ze had van haar zoon en de verwachtingen die daarbij hoorden.

Geja van Reenen

- Geja van Reenen

De grootste uitdaging was het omgaan met de afwijzing en weerstand uit de Protestantse kerkgemeenschap waar het gezin deel van uitmaakt. "We hebben hem geadviseerd om het zelf te vertellen aan de kerkenraad en de predikant", herinnert Van Reenen zich. Haar zoon was een actief lid: leidde de kinderclub, was betrokken bij de jeugddiensten en zong vaak in de kerk. "Iedereen kende en waardeerde hem. Maar toen hij een relatie met een man kreeg, veranderde dat."

'Je zoon wordt beleid'

Iedere kerk heeft eigen beleid en interpretatie van de regels uit de Bijbel. "Onze gemeente is daar zoekende in", vertelt Van Reenen. "Er waren geen regels over homoseksuele relaties."

De kerkenraad heeft vier maanden nodig gehad om de kwestie te bespreken en tot een oordeel te komen. "Waar het voor de kerk ging over beleid, ging het voor ons over ons kind. Dat deed veel pijn."

In die periode moest haar zoon stoppen met alle activiteiten binnen de kerk, zegt Van Reenen. "Om de rust in de gemeenten te bewaren, werd er gezegd. Ook dat was bijzonder pijnlijk."

Uiteindelijk werd besloten dat de kerk homoseksuele relaties in principe afkeurt, maar dat de mannen wel lid mogen zijn van de kerk. Alleen niet in leidinggevende functies. Die zijn volgens de kerk voor rolmodellen.

Kerk heeft stappen gemaakt

De zoon en zijn vriend besloten lid te blijven van de kerk. "Samen willen ze het taboe doorbreken en echt wat veranderen binnen de kerk. Daar zijn mijn man en ik erg trots op", zegt Van Reenen. Maar leiding geven aan de kinderclub mag dus niet meer.

Het schrijven van het boek hielp Van Reenen om die onstuimige periode te verwerken. "We zijn nu dankbaar voor de stappen die er door de kerk gemaakt zijn. Je kunt nu eenmaal niet verwachten dat je van niets naar alles gaat."

Aan zowel ouders als kerkbesturen is haar belangrijkste advies: praat niet alleen over mensen maar met hen. Het allerbelangrijkste is om zonder oordeel in gesprek te blijven met elkaar."

Nederlandse Omroep Stichting